Broodkevers

Uiterlijk van broodkevers: De broodkever is 0,2 tot 0,4 cm lang, langwerpig ovaal, fijn behaad. Kleur: bruin tot roodbruin. De dekschilden vertonen fijne lengtestrepen. Het halsschild bedekt de kop als een soort monnikskap. De antennen staan ver uit elkaar. De larven zijn 0,5 mm lang, hebben pootjes en kunnen zich goed verplaatsen. Ontwikkeling van broodkevers: Volledige gedaanteverwisseling. Het vrouwtje legt 50 tot 60 eitjes, liefst op donkere plaatsen. Bij 18°C komen de larven na 28 dagen uit; ze verpoppen zich na 4 vervellingen. Ontwikkelingsduur is 7 maanden bij 18°C; bij 26°C 2 maanden; bij 30°C zeer snel (1 maand). In niet-verwarmde ruimten komt per jaar 1 generatie voor; in verwarmde ruimten zijn dat er jaarlijks 2 tot 3. Bij lage temperaturen staat de ontwikkeling vrijwel stil. Leefwijze van broodkevers: De uit het ei gekomen larven kunnen tot 8 dagen zonder voedsel. Het voedsel van de larven bestaat uit allerlei harde, droge zetmeelhoudende producten (bijv. macaroni, bouillonblokjes, honden-  en kattenbrokjes). Schade/overlast door broodkevers: De larven van de broodkever boren zich door de voedingsmiddelen een weg naar buiten en laten ronde gaatjes achter. De kevers boren zich door verpakkingen heen (plastic, papier en zelfs folie). Verminderen van de kwaliteit van de voorraad door knaagschade en vervuiling vanwege de uitwerpselen. In meelachtige producten treft men de cocons van de broodkeverlarven vaak aan tegen de wanden en op de bodem van de verpakking. Bestrijding van broodkevers: Voor vrijblijvend advies over het bestrijden van broodkevers kunt u het best contact op nemen...

Graanklanders

Algemeen Zeer algemeen in graanopslagplaatsen. De graanklander kan -in tegenstelling tot de rijst -en maisklander – niet vliegen. Deze keversoort tasten meestal hele graankorrels aan. Zij kunnen echter bij afwezigheid hiervan ook andere vaste meelspijzen of zetmeelhoudende waren als vermicelli, macaroni,    erwten, kastanje, eikels hondenbrood, ect. Aantasten Uiterlijk van graanklanders: Deze klanders zijn 3-5 mm groot. Deze graanklander verschilt duidelijk van zijn familieleden de rijst -en maisklander, doordat bij de graanklander de vleugels ontbreken en de    dekschilden aaneen zijn gegroeid. Zij hebben knotsvormige antennen die halverwege geknikt zijn als een elleboog. De klanders hebben een cilindrisch hard lichaam, dat rood-bruin tot zwart van kleur is. Het halsschild van deze klanders is relatief groot en nauwelijks korter dan de dekschilden. De graanklanders heeft voorts in het halsschild ovaalvormige putjes, terwijl de lijnen op de dekschilden duidelijk gescheiden zijn. De rijst- en maisklander hebben ronde putjes in het halsschild, terwijl de lijnen op de dekschilden dicht bij elkaar liggen. Deze schilden hebben voorts 2 paar oranje vlekken. Het verschil tussen de rijst- en maisklander is alleen te zien door een gedetailleerde studie van de genitaliën. Ontwikkeling graanklanders: Volledige gedaantewisseling. De vrouwelijke kever boort met haar snuit een gaatje in de graankorrel en legt hierin 1 ei, waarna zij het gaatje weer dicht maakt met een afscheidingsproduct, dat dezelfde kleur heeft als het graan. Op deze wijze kan zij 2 tot 3 eieren per dag leggen; doordat ze betrekkelijk lang leeft, kan ze in totaal wel een paar honderd eitjes leggen. Uit het ei komt een witte, pootloze larve. Deze vreet de hele korrel leeg en verpopt zich daarna in...

Meelmotten

Uiterlijk van een meelmot: Een volwassen meelmot is ca. 1 cm lang en heeft een spanwijdte van 2 tot 2.8cm.\ Voorvleugels grijs, achtervleugels geelwit. De larve van de meelmot is wit; de pop is 7 tot 9mm lang Ontwikkeling van meelmotten: Volledige gedaanteverwisseling In verwarmde gebouwen komen ca. 2 tot 3 generaties p/jaar voor Duur van ei tot imago: bij 18 tot 20 graden C ca. 90 dagen (bij 17 graden  C is dat 150 dagen). Bij temperaturen lager dan 13 graden C staat de ontwikkeling vrijwel stil. Meelmotten komen voor in allerlei levensmiddelen, zoals meel, zemelen, havermout enz. De vrouwtjes leggen 600-700 eieren, los in het product. De larven maken spinsels, meel gaat dan in trossen samenhangen Leefwijze vanmeelmotten: De uit de eitjes komende larven van de meelmot voeden zich met allerlei levensmiddelen; de andere levensstadia tasten niets aan. Volwassenen larven verlaten hun voedselbron om op zoek te gaan naar een verpoppingplaats (naden en kieren). Schade door meelmotten: Materiaal- en kwaliteitsverlies door aantasting van meel, meelproducten, cacao, chocolade, gedroogde groenten, vruchten,    noten  en andere plantaardige producten. Verontreiniging door spinsels en uitwerpselen van de larven. Meel dat door de larven van de meelmot is samengesponnen, kan voor verstopping zorgen. Bestrijding van meelmotten : Voor vrijblijvend advies over het bestrijden van meelmotten kunt u het best contact op nemen met...

De huisboktor

De huisboktor heeft zich gedurende de laatste decennia in ons land ontwikkeld tot één van de schadelijkste houtvernielende insecten. De larven van deze kever, die meerdere jaren ( 3-15) in het hout leven, tasten vooral het hout (naaldhout) van schuren en huizen aan, in het bijzonder het dakbeschot en de dikke steunbalken van de daken. De schade kan soms zodanig zijn, dat de draagkracht van het aangetaste hout aanzienlijk vermindert. Uiterlijk en leefwijze van een huisboktor: De kevers verschijnen doorgaans van mei tot augustus en zijn 8-25 mm lang, waarbij het mannetje duidelijk kleiner is dan het vrouwtje. Ze zijn grijs tot zwart, ook wel donkerbruin van kleur. Kort na de paring legt het wijfje 140 tot 200 eieren in naden en spleten van het hout of in oude gangen nabij de uitvliegopeningen. De larven, die na enige tijd uitkomen, boren zich in het hout en houden zich in het begin dicht onder de oppervlakte op maar naarmate ze ouder worden gaan ze dieper het hout in. In de winter houden ze zich in onverwarmde ruimten stil in hun gangen en vreten niet of nauwelijks. Vooral in de zomer kan men ze horen knagen. De verpopping geschiedt in het voorjaar. De larve maakt hiervoor een verpoppingkamer in het hout. In de regel wordt ook de toekomstige uitgang naar buiten reeds voor de verpopping uitgeknaagd. Er blijft slechts een zeer dun laagje hout aanwezig, waarna de kever later de uitvliegopening uitknaagt. Schade door de huisboktor: Vaak worden dakconstructies aangetast, waarbij zelfs dikke balken in een aantal jaren nagenoeg geheel worden verpulverd. De huisboktor tast uitsluitend het naaldhout aan. Bij grenen...